11 październik 2007r.

Noc minęła spokojnie. Zamknęłam się z maluszkiem, a resztę postanowiłam zostawić razem, nastawiałam jedynie cały czas uszu czy coś się nie dzieje, ale były grzeczne
Onyks ugniata nawet podłogę To jest kocinek, który prawie nie przestaje mruczeć Teraz siedzi u mnie na kolanach i oczywiście mruczy W nocy spał grzeczniutko, było dużo mizianek i ugniatania moich policzków, szyji i nosa. Wymył mi także całą twarz
Ale sytuacja jest ciągle napięta Dziewczynki niby już przebywają z nim normalnie w pokoju, ale każde bliższe spotkanie kończy się masą wyzwisk z ich strony Tylko dobrze, że przestały już na siebie się boczyć

U Tinusi ciekawość wyraźnie bierze górę nad złością Ale ciągle jeszcze syczy

Musimy mieć go ciągle na oku Rusza nasze zabawki Zuzanka: ale nuda

Tak bardzo chcę, żeby się pokochały możliwie jak najszybciej i żeby obyło się bez komplikacji zdrowotnych. Dziewczynki dostawały przez półtora tygodnia Scanomune i myślę, jeszcze z tydzień będę im dawać. To jednak jest duży stres dla nich Maluszek ma taki pogodny charakter, że mam nadzieję, ze szybciutko je zaczaruje

Taki jestem zabawowy chłopaczyna

Z Melbą jest pewien postęp ułożyła się właśnie jakieś pół metra od nas i ze stoickim spokojem uskutecznia toaletę
Każda kolejna godzina przynosi maleńką poprawę stosunków z dziewczynkami

Chłopaczyna bardzo pozytywnie do świata nastawiona, radosna niezwykle, miziatość też oceniam na piątkę z plusem I zbyt wiele z wyzwisk dziewczynek sobie nie robi po prostu galopuje w drugą stronę. Wydaje mi się, że będzie koteczkiem wysokopiennym Jego salta przyprawiają mnie o stan przedzawałowy i już sam i bez stołeczka wskoczył na blat kuchenny Nie wspomnę o szczycie drapaka i piecu A raz odniosłam wrażenie, że przymierzał się, żeby zawisnąć na zasłonie ale zmienił zdanie i pognał za myszą