Mamy nawet maciupki sukces. Dzisiaj Melba podjęła nieśmiałe próby, żeby nakarmić dzieci poza pudełkiem 
Co prawda zaraz i tak poszła do pudełka i karmienie było jak zwykle, ale małymi kroczkami, chyba w końcu uda nam się pudełka pozbyć 
Problem polega na tym, ze jutro wracam do pracy
i Melba musi wykazać się choć odrobiną samodzielności 
A niestety ciągle, każde karmienie odbywa się z moim udziałem Nawet jeśli nie muszę pomagać maluchom w wydobyciu cycusiów spod wielkiego brzucha Melby 
to ona wciąż potrzebuje ode mnie wsparcia przy karmieniu Nawet w nocy woła mnie do każdego karmienia i tak leżymy łeb w łeb, a Melba co jakiś czas spogląda na mnie pytająco i muszę jej powiedzieć, że wszystko jest w porządku, wygłaskać i dopiero kładzie spokojnie główkę 
No nic, mam plan
ciut Melbę oszukać i troszkę przestawić dzień z nocą, żeby dzieciaki były najedzone jak mopsy jak będę wychodzić Zobaczymy jak mi się uda z realizacją 
A tymczasem dzieciaki z każdą chwilą robią się coraz fajniejsze
Agat
Aluś nie pozował zbyt długo, ale za to jak ładnie
Amarilla 
Agat zaczyna mnie sobie całkiem wokół pazurka owijać
Kolejne karmienie, a że koty już bardzo dorosłe 
zamiast iść spać baraszkują I co znów robi Agat dryptu, dryptu i już jest przy mnie, najpierw brzusio do miziania, potem główkę nadstawia i najautentyczniej barankuje Odpycha rodzeństwo, bo to on chce być przy mnie A w końcu przytula się całym ciałkiem, cudnie mruczy i usypia Amarillka i Aluś robią to samo (z wyłączeniem baranków), ale nie z taką intensywnością i nie z taką pasją jak Agat
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz