Z niedorobionej glisty
wyrasta powolutku na pięknego rudego młodzieńca 
ale wciąż ma w sobie więcej z kociego dziecka niż podrostka 
tylko jego niemowlęca poduszka wciąż coraz mniejsza Powolutku tez coraz bardziej zaczynam odczuwać jego ciężar, kiedy w ramach codziennej porcyjki czułości układa mi się na dekolcie ale to bardzo słodki ciężar 
Wszystkiego Najkocieńszego Florianku
rośnij zdrowy i szczęśliwy i bądź zawsze moją kochaną ruda przylepką 
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz